شوق پرواز

عمری است دخیلم به ضریحی که نداری ...

من مانده ام و یک دل طوفان زده، یک آه

یک آه که آتش زده بر کل جهانم 

تو هستی و یک زخم

یک زخم که بُردست همه صبر و قرارم

من هستم و یک دشت پر از ضجه پنهان

تو هستی و یک میخ، یک در، یک لشکر بی شرم

تو بگو من چه کنم با غم جان کاه؟

دلم گرفته ای دوست

هوای گریه با من ...

دلم تنگ است

اما تو در آن جا می شوی

چقدر ابعاد بودنت عجیب است ...